2007թ. դեկտեմբերի 5-ին ԱԺ-ում կայացած Կառավարություն - ԱԺ հարց ու պատասխանի օրը պատգամավոր Գոհարիկ Ենոքյանի հարցը կապված էր կենսաթոշակների  վերահաշվարկման հետ: Հիշեցնենք, որ ՀՀ կառավարության և ԱԺ-ի որոշմամբ 2008 թ-ից թոշակառուների կենսաթոշակը որոշվել էր ավելացնել 60%-ով: Ի պատասխան պատգամավորի հարցին Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար Արման Վարդանյանը նշեց, որ գոյություն ունի «Պետական թոշակների մասին» օրենք, որն ընդունվել է 2003 թ-ին, որտեղ հստակ սահմանված է, թե կենսաթոշակն ինչպես է հաշվարկվում:
Կենսաթոշակների հաշվարկումը կազմված է մի քանի չափանիշներից՝ առաջինը դա հիմնական կենսաթոշակի չափն է, որը 2007թ-ին կազմում է 4250 դրամ, 2008 թ. հունվարի մեկից կազմելու է 6800 դրամ, ուղիղ 60%-ով ավելի: Բացի նշվածից գոյություն ունի ապահովագրական կենսաթոշակ, երբ հաշվի է առնվում մարդու աշխատած տարիներն, որին էլ գումարվում է հիմնական կենսաթոշակի ապահովագրական յուրաքանչյուր տարվա արժեքը: 2007թ-ին այդ թիվը կազմել է 230 դրամ՝ մեկ տարվա արժեքը, 2008թ-ին մեկ տարվա արժեքը ավելացել է 71,7%-ով՝ կազմելով 395 դրամ: Եվ երրորդ գործոնը ապահովագրված ծրագրի դեպքում կենսաթոշակառուների գործակիցն է: Գործակիցը կախված է, թե մարդը քանի տարվա ստաժ ունի: Ընդհանրապես կա «միջին ստաժ» հասկացողությունը: Ըստ հաշվարկների այսօր հանրապետությունում մարդկանց միջին ստաժը 32 տարին է:
Կենսաթոշակառուն վստահ կարող է լինել, որ նվազագույնը՝ ստաժ չունեցող կենսաթոշակառուի պարագայում, 60%-ով կավելանա:

2007 թ. նոյեմբերի 30-ին ԱԺ-ում տեղի ունեցավ Սոցիալական, առողջապահության և բնապահպանական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նիստը: Օրակարգում երկրորդ ընթերցմամբ քննարկման ներկայացվեցին ««Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» և «Հայաստանի Հանրապետությունում ստուգումների կազմակերպման և անցկացման մասին» ՀՀ օրենքում լրացում և փոփոխություն կատարելու մասին» և ««Պետական նպաստների մասին» ՀՀ օրենքում  փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին», ինչպես նաև ««Հիդրոօդերևութաբանական գործունեության մասին» ՀՀ օրենքում լրացում կատարելու մասին» նախագծերը:
««Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» նախագծի վերաբերյալ առաջին ընթերցմամբ Կառավարության և պատգամավոր Ա. Մարտիրոսյանի կողմից «Աշխատանքային օրենսգրքի» հստակեցման առաջարկություններ են եղել:
Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի փոխնախարար Արտեմ Ասատրյանը նշեց՝ եթե աշխատանքային պայմանագիր է կնքվել, որում չեն զետեղվել աշխատավարձի չափը, աշխատանքի վայրը, աշխատաժամանակը, ինչ պայմաններում է նախատեսվում աշխատանքը կատարել, ապա այդ դեպքում կկիրառվի վարչական տույժ:
Մյուս նախագիծը ««Պետական նպաստների մասին» ՀՀ օրենքում  փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» էր: Նախագծի վերաբերյալ առաջին ընթերցմամբ Կառավարության կողմից ներկայացված են եղել առաջարկություններ, որոնք հստակեցնող նորմեր են պարունակել:
Այսօր օրենքով հստակ սահմանված չէ «պետական նպաստի համար դիմելու օր» հասկացությունը: Այս խնդիրը կարգավորելու նպատակով օրենքի նախագծում լրացումներ են կատարվել:
Ընտանեկան նպաստ նշանակելու համար դիմելու օր է համարվում տարածքային մարմնի կողմից բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերով դիմում-հայտարարգիրն ընդունելու օրը: Այն դեպքում, երբ դիմում-հայտարարագրին կցվում են ոչ բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերը, տարածքային մարմինը երեք օրվա ընթացքում դիմողին գրավոր տեղեկացնում է պակասող փաստաթղթերի ցանկի և դրանք սահմանված ժամկետում ներկայացնելու անհրաժեշտության մասին: Եթե դիմողը տեղեկացվելուց հետո հինգ աշխատանքային օրվա ընթացքում այդ փաստաթղթերը ներկայացնում է, ապա դիմելու օր է համարվում ընանեկան նպաստ նշանակելու համար դիմում-հայտարարագիրն ընդունելու օրը: Նշված ժամկետից ուշ փաստաթղթերը ներկայացնելու դեպքում՝ դիմելու օր է համարվում բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերը ներկայացնելու օրը: Ներկայումս վերամշակվել է դիմում-հայտարարագրի ձևը, որի մեջ նախատեսվում է նշել բոլոր փաստաթղթերի անվանումները: Այսինքն սա հիմնականում հստակեցնում է հարաբերությունները քաղաքացու և սոցիալական տարածքներ տրամադրող տարածքային մարմնի միջև: Արդյունքում քաղաքացին տեղյակ է լինում, թե ինչ փաստաթուղթեր պետք է ներկայացնի:
Տեղեկատվության կարգով նշենք, որ ներկայացվող փաստաթղթերը հիմնականում կապված են տվյալ քաղաքացու կամ ընտանիքի անդամների կարգավիճակին համապատասխան:
Քանի որ քաղաքացու ներկայացրած փաստաթղթերը պետք է մուտքագրվեն համակարգիչ և համակարգչով աշխատի տվյալ ընտանիքի անապահովության միավորը, այդ իսկ պատճառով սահմանվել է հինգ աշխատանքային օր:
Մյուս նախագիծը վերաբերում էր ««Հիդրոօդերևութաբանական գործունեության մասին» ՀՀ օրենքում լրացում կատարելու մասին»: Ըստ ՀՀ  բնապահպանության փոխնախարար Սիմոն Պապյանի՝ օրենքի ընդունման հիմնական նպատակն է «Հիդրոօդերևութաբանական գործունեության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածում ամրագրել 2004 թ. ապրիլի 16-ին ԱՊՀ երկրների ղեկավարների խորհրդի կողմից ստորագրված «ԱՊՀ մասնակից պետությունների հիդրոօդերևութաբանական անվտանգության հայեցակարգին հավանություն տալու մասին» որոշման մեջ օգտագործված «հիդրոօդերևութաբանական անվտանգություն, վտանգավոր և անբարենպաստ հիդրոօդերևութաբանական կամ հելիոերկրաֆիզիկական երևույթներ, հենակետային օբյեկտներ» հասկացությունները, որոնք հնարավորություն են տալիս ամբողջացնել և հարստացնել ինչպես գործող օրենքը, այնպես էլ հետագայում մշակվելիք և կիրառման ենթակա ՀՀ հիդրոօդերևութաբանական գործունեությունը կանոնակարգող նորմատիվ իրավական ակտերը:   
Ընդ որում, հիդրոօդերևութաբանական ցանցի վերազինման համար անհրաժեշտ է շուրջ 8 մլն դոլար:
Հանձնաժողովի անդամները առաջարկեցին հարցը ընդգրկել դեկտեմբերի 3-6-ը չորսօրյա նիստերի օրակարգերում:

Դեռ մեկ ամիս առաջ կառավարությունն որոշում ընդունեց 13 մլրդ դրամ հատկացնել մարզերին և Երևան քաղաքին, որպեսզի ստանան լուծում մի շարք  սոցիալական ոլորտի, բազմաբնակարան շենքերի պահպանության, ճանապարհների, մանկապարտեզների, դպրոցների, հիվանդանոցների հետ կապված խնդիրներ: 2007թ. հոկտեմբերի երեքին ԱԺ-ում կայացած Կառավարություն-ԱԺ հարց ու պատասխանի օրը պատգամավոր Մինասյանի հարցը վերաբերվում էր վերոնշյալ որոշմանը՝ կա արդյո՞ք մշակված փաստաթղթեր, որոնցով պետք է աշխատանքները կատարվեն, մրցույթներ հայտարարված են, թե՞ ոչ,  ինչպիսի՞ կազմակերպաիրավական միջոցառումներ են ձեռնարկված:
Ի պատասխան պատգամավորի հարցին Տարածքային կառավարման նախարար, փոխվարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը հավաստիացրեց, որ Կառավարությունը համապատասխան որոշում է ընդունել՝ 10 մլրդ դրամ ուղղվել է ՀՀ 10 մարզի, ըստ համապատասխան ոլորտների՝  դպրոցներ, մանկապարտեզներ, բազմաբնակարան շենքերի տանիքներ և այլ գործառույթներ իրականացնելու համար, ևս 3 մլրդ դրամ էլ ուղղվել է Երևան քաղաքի վերելակների հիմնանորոգման համար: Այդ ծրագիրը գտնվում է ՀՀ վարչապետ Սերժ Սարգսյանի անմիջական հսկողության ներքո: Երևան քաղաքում աշխատանքները սկսվել են վերելակների հիմնանորոգմամբ, որոնք 2464-ն են, իսկ 36-ը ընդհանրապես պետք է փոխարինվեն նորով: Արդեն պայմանագրերը կնքված են ՀՀ-ում երեք ձեռնարկությունների և  Բելառուսիայի հանրապետության մեկ ձեռնարկության հետ: Այդ նպատակով հատկացված է 3 մլրդ դրամ: Աշխատանքները սկսված են վեց թաղապետարաններում:
Իսկ ինչ վերաբերում է 10 մլրդ-ին՝ մրցույթները հայտարարված են դեռ 15 օր առաջ և գնումների գործակալությունը արդեն սկսել է հայտերի ընդունումը:

2007թ. հոկտեմբերի 3-ին ԱԺ-Կառավարություն հարց ու պատասխանի օրը պատգամավոր Հերմինե Նաղդալյանը կառավարությանը ներկայացրեց այն փաստը, որ վերջին շրջանում բավականին հաճախ նկատվում է ալյուրի, կարագի, ձեթի, սպառման հիմնական նյութերի մանրածախ գների թանկացում: Կա նաև տեղեկատվություն այն մասին, որ որոշ ապրանքների գծով թանկանում են մեծածախ գները դրսում և այն ազդեցություն է թողնում մանրածախ գների վրա: Սակայն կարծիք կա, որ այն կապված է 2008թ. կենսաթոշակների բարձրացումների կամ բյուջետային աշխատողների աշխատավարձի բարձրացումների հետ և հիշեցրեց կառավարությանը, որ հակամենաշնորհային հանձնաժողովը որոշ ուսումնասիրություններ էր ձեռնարկել և եթե այդ ուսումնասիրությունների արդյունքները կան դրանց մասին ցանկալի է, որ հրապարակում լիներ, որպեսզի հասկանալի լիներ, թե որոնք են մանրածախ գների թանկացման օբյեկտիվ պատճառները: Բնականաբար շատ լավ գիտենք, որ շուկայական մեխանիզմներով է կարգավորվում գնագոյացումը և, որ այսօր հիմնականում մասնավոր ներմուծողներն են, որոնք հիմնականում սննդամթերքի ներմուծումն են իրականացնում, բայց և այնպես կան արդյոք տարված ուսումնասիրություններ, ինչպիսին են հիմքերը և ինչ է պատրաստվում ձեռնարկել կառավարությունը:
Ի պատասխան ՀՀ վարչապետ Սերժ Սարգսյանը նշեց, որ այն որևէ առընչություն չունի գալիք քաղաքական իրադարձությունների հետ: Հասկանալի է, որ ցանկացած իշխանության համար շատ ավելի լավ պայմաններ են ստեղծվում, որ ոչ թե գնաճ է տեղի ունենում, այլ ընդհակառակը ապրանքներն են էժանանում և ավելացրեց, որ այդ ճանապարհով շատ ավելի հեշտ է ընտրողների ձայները շահել, քան թե գները բարձրացնել: Ստեղծված իրավիճակը բացատրվեց նրանով, որ վերջերս համաշխարհային շուկայում որոշ ապրանքներ կտրուկ թանկացել են և հետևաբար Հայաստանը չէր կարող մեկուսացված մնալ, և Հայաստանի ներքին շուկայի գների վրա ազդում են այդ ապրանքների գները: Այսօր յուրաքանչյուրը կարող է ինտերնետից հանել միջազգային շուկայում տեղի ումեցած փոփոխությունները, թե ինչքան է աճել կարագը, քանի անգամ է ավելացել ձեթի գինը և այլն: Բնականաբար կառավարությունը մտահոգված է այդ հարցով: Շատ հասկանալի է , որ ուսումնասիրվում է վիճակը, բայց այդ ուսումնասիրությունները տեղավորվում են ընդհանուր քաղաքականության մեջ՝ ստվերի կրճատման, բիզնեսի թափանցիկության հետ հարցերում:

2007թ. հոկտեմբերի 3-ին ԱԺ-Կառավարություն հարց ու պատասխանի օրը պատգամավոր Հերմինե Նաղդալյանը կառավարությանը ներկայացրեց այն փաստը, որ վերջին շրջանում բավականին հաճախ նկատվում է ալյուրի, կարագի, ձեթի, սպառման հիմնական նյութերի մանրածախ գների թանկացում: Կա նաև տեղեկատվություն այն մասին, որ որոշ ապրանքների գծով թանկանում են մեծածախ գները դրսում և այն ազդեցություն է թողնում մանրածախ գների վրա: Սակայն կարծիք կա, որ այն կապված է 2008թ. կենսաթոշակների բարձրացումների կամ բյուջետային աշխատողների աշխատավարձի բարձրացումների հետ և հիշեցրեց կառավարությանը, որ հակամենաշնորհային հանձնաժողովը որոշ ուսումնասիրություններ էր ձեռնարկել և եթե այդ ուսումնասիրությունների արդյունքները կան դրանց մասին ցանկալի է, որ հրապարակում լիներ, որպեսզի հասկանալի լիներ, թե որոնք են մանրածախ գների թանկացման օբյեկտիվ պատճառները: Բնականաբար շատ լավ գիտենք, որ շուկայական մեխանիզմներով է կարգավորվում գնագոյացումը և, որ այսօր հիմնականում մասնավոր ներմուծողներն են, որոնք հիմնականում սննդամթերքի ներմուծումն են իրականացնում, բայց և այնպես կան արդյոք տարված ուսումնասիրություններ, ինչպիսին են հիմքերը և ինչ է պատրաստվում ձեռնարկել կառավարությունը:
Ի պատասխան ՀՀ վարչապետ Սերժ Սարգսյանը նշեց, որ այն որևէ առընչություն չունի գալիք քաղաքական իրադարձությունների հետ: Հասկանալի է, որ ցանկացած իշխանության համար շատ ավելի լավ պայմաններ են ստեղծվում, որ ոչ թե գնաճ է տեղի ունենում, այլ ընդհակառակը ապրանքներն են էժանանում և ավելացրեց, որ այդ ճանապարհով շատ ավելի հեշտ է ընտրողների ձայները շահել, քան թե գները բարձրացնել: Ստեղծված իրավիճակը բացատրվեց նրանով, որ վերջերս համաշխարհային շուկայում որոշ ապրանքներ կտրուկ թանկացել են և հետևաբար Հայաստանը չէր կարող մեկուսացված մնալ, և Հայաստանի ներքին շուկայի գների վրա ազդում են այդ ապրանքների գները: Այսօր յուրաքանչյուրը կարող է ինտերնետից հանել միջազգային շուկայում տեղի ումեցած փոփոխությունները, թե ինչքան է աճել կարագը, քանի անգամ է ավելացել ձեթի գինը և այլն: Բնականաբար կառավարությունը մտահոգված է այդ հարցով: Շատ հասկանալի է , որ ուսումնասիրվում է վիճակը, բայց այդ ուսումնասիրությունները տեղավորվում են ընդհանուր քաղաքականության մեջ՝ ստվերի կրճատման, բիզնեսի թափանցիկության հետ հարցերում:

Պատգամավոր Վիկտոր Դալաքյանը 2007թ. օգոստոսի 12-ին կայացած նիստում հարց բարձրացրեց  կենսաթոշակների բարձրացման վերաբերյալ:
Պատգամավորը մեջբերեց, որ 530 հազ. կենսաթոշակառուների կենսաթոշակները՝ համաձայն կառավարության գործունեության ծրագրի, պետք է բարձրացվեն: Բայց վերջին տարիներին ցավոք մեր երկրում ձևավորվել է մի բացասական ավանդույթ, երբ կենսաթոշակների բարձրացումը հանգեցնում է ընտանեկան նպաստի համակարգից մարդկանց դուրս մղմանը: Համարելով այն անթույլատրելի բանախոսը ԱԺ ներկայացրեց մարդու իրավունքների պաշտպանի 2006թ-ի զեկույցում նշված հետևյալ տողերը. «Կենսաթոշակների բարձրացման արդյունքում մեծ թվով նպաստառուների նյութական վիճակը վատթարացել է: Կենսաթոշակի 1000-1500 դրամի ավելացման պայմաններում իջել է նրանց աղքատության ցուցանիշը և նրանք զրկվել են 7000 դրամ ընտանեկան նպաստ ստանալու իրավունքից»:
Ֆինանսների և էկոնոմիկայի նախարար Վ. Խաչատրյանը չժխտեց, որ հարցը ներառված է կառավարության ծրագրում՝ հաստատված ԱԺ-ի կողմից և այդ հարցի լուծումը ըստ էության սկզբունքորեն  սկսվում է 2008թ-ից: 2008թ. միջին կենսաթոշակը կհասնի 21842 դրամի, որը ըստ նրանց կանխատեսումների կհամապատասխանի աղքատության գծին: Իհարկե, անթույլատրելի է, երբ աղքատ ընտանիքի որևէ անդամի կենսաթոշակի բարձրացումը հանգեցնում է ընտանիքի եկամուտների պակասեցմանը: Սակայն այն երկու համակարգերի տարբերությունն է՝ սոցիալական հիմնադրամի միջոցներով թոշակ և պետության կողմից նպաստներ տրվող: 2008թ-ին այդ խնդրի լուծումը գտնվել է: Այդ երկու համակարգերը կֆինանսավորվեն պետական բյուջեից և 2008թ-ին կիջեցվի նաև այդ շեմը, որը այսօր 33 է, կդառնա 28: Հետագայում 10%, այնուհետև 15% կենսաթոշակները ավելացնելով արդեն այդ հարցը, որը կա, ինքնստինքյան դուրս է գալիս, քանի որ որևէ անգամ մոտ 70%-ով չի բարձրացվել: Ավելին, ավելանալու է նաև ընտանեկան նպաստը: Ներկայում կան 125 հազ. նպաստառու ընտանիքներ, որոնք ստանում են նպաստներ, սակայն աղքատների թիվը ավիլի շատ է, քան ստացող 125 հազ. ընտանիքը: Սա մեկ տարվա խնդիր է, այսինքն 2009թ-ից այլևս այդպիսի խնդիր նպաստառուների և կենսաթոշակների ավելացման հետ կապված չի լինելու: Հիշեցնենք, որ 2008թ-ին հանրապետության նվազագույն աշխատավարձը դառնալու է 25000 դրամ, որի հետևանքով և՛ միջին, և՛ ապահովագրական կենսաթոշակները, և՛ աշխատավարձը բարձր են լինելու աղքատության գծից: Իսկ հինգ տարի հետո 1.5 անգամ ավել է լինելու աղքատության գծից:

Անկախացումից հետո ՀՀ-ում ազգագրական վիճակը մեծ փոփոխությունների է ենթարկվել, իսկ ներկայիս ազգագրական հիմնախնդիրները շատ մտահոգիչ են:  Այս հիմնախնդիրների մասին MEDIAINFORM-ի հետ ունեցած հարցազրույցում պարզաբանումներ է տալիս ՄԱԿ-ի հայաստանյան ներկայացուցչության Գարիկ Հայրապետյանը:
Հետխորհրդային տարիներին ծնելիությունը Հայաստանում կրկնակի անկում է ապրել: 1990թ. համեմատ՝ 2005թ. ծնունդների թվաքանակը 1000 բնակչի հաշվով նվազել են համապատասխանաբար 2.1 և 1.9 անգամ (2005-ին գրանցվել է 37 499 ծնունդ՝ 1990թ. 79 882-ի դիմաց և 11.7%՝ 22.5%-ի դիմաց): Ճիշտ է, վերջին տարիներին, 2001-ի համեմատ, ծնունդների թիվն աճել է՝ տարեկան կազմելով շուրջ 38-39 000, սակայն դա պայմանավորված է ոչ թե նրանով, որ մեկ կինն արդեն ավելի շատ երեխաներ է ունենում, այլ նրանով, որ 70-ականների վերջին և 80-ականների սկզբին դեմոգրաֆիական բուռն աճի պայմաններում ծնված երեխաներն արդեն մտել են վերարտադրողական տարիք, այսինքն՝ մեծացել է ծննդկանների թիվը: Սակայն եթե 70-80-ական թթ-ի բուռն աճի արդյունքում ծնունդներն այսօր շուրջ 38-39 000-ն են, ապա ինչպիսի՞ն կլինի պատկերը մոտ 10 տարի անց, եթե 90-ական թթ տարեկան գրանցվել է ընդամենը 20-25 000 ծնունդ: Հաշվումները թույլ են տալիս եզրակացնել, որ 10 տարի հետո ներկայիս սերնդի տված ծնունդները կլինեն ընդամենը 15-20 000:
Ժողովրդագրական վերլուծությունը ցույց է տալիս նաև, որ 1 կնոջ հաշվով ծնելիության գումարային գործակիցը նվազել է՝  ներկայումս կազմելով 1,4 երեխա, այնինչ ընտանիքի վերարտադրությունն ապահովելու համար այդ ցուցանիշը պետք է նվազագույնը լինի 2,1: Այս հանգամանքը նաև ազգային անվտանգության խնդիր է, քանի որ Հայաստանը շրջապատված է մուսուլմանական երկրներով, իսկ, ըստ կանխատեսումների, մինչև 2030թ. այդ երկրների բնակչության թվաքանակն աճելու է 2 անգամ, այն էլ այն դեպքում, երբ լուծված չեն նաև տարածաշրջանային որոշ խնդիրներ:
Ծնելիության մասին խոսելիս պետք է ընդգծել նաև կանանց և տղամարդկանց վերարտադրողական առողջության հետ կապված խնդիրները: Հայաստանի ողջ տարածքում այս ուղղությամբ կատարված հետազոտություններն ավելի քան մտահոգիչ են. ներկայումս հայ կանանց 30%-ի մոտ առկա են սեռական օրգանների լուրջ բարդություններ, իսկ 85-90%-ի մոտ կա որևէ խանգարում կամ ախտահարում: Սա մասամբ պայմանավորված է նաև նրանով, որ մեզանում կայացած չէ բժշկի մոտ պրոֆիլակտիկ ստուգման գնալու մշակույթը: Պետք է իմանալ, որ արգանդի վզիկի քաղցկեղը քաղցկեղի այն միակ տեսակն է, որը ժամանակին կանխորոշելու դեպքում կարելի է բուժել, սակայն այդ քաղցկեղը մեզանում բավականին մեծ տարածվածություն ունի: Այսօր երկրորդական անպտղության ցուցանիշը (երբ առաջին երեխան ունենալուց հետո այլև երեխա չեն ունենում) Հայաստանում կազմում է մոտ 30%: Լուրջ է նաև առաջնային անպտղության խնդիրը. այդ ցուցանիշը կազմում է 5%: Ուստի ընդհանրացնելով՝ պետք է նշել, որ  այսօր Հայաստանում ամուսնական զույգերի 35%-ի մոտ առկա է անպտղության խնդիրը:
Ժողովրդագրական-առողջապահական ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս նաև, որ Հայաստանում նվազել է նաև սեռական ակտիվությունը: Դրա մասին է վկայում այն, որ 2000-2005թթ հակաբեղմնավորիչների օգտագործումը 4 անգամ նվազել է: Նվազել է նաև աբորտների թիվը:
Հետխորհրդային շրջանում նկատվում է նաև ամուսնությունների ցուցանիշի նվազում գրեթե 2,8 անգամ: Ճիշտ է, վերջին տարիներին որոշակի չափով աճ կա, սակայն ներկայիս ցուցանիշերը շարունակում են բավականին հեռու մնալ բավարար լինելուց: Եթե 1990-ական թթ 3,5 մլն բնակչության պարագայում տարեկան 28 000 ամուսնություն է գրանցվել, ապա այսօր 3,2 մլն բնակչության պարագայում՝ ընդամենը 16,500-17 000 ամուսնություն:
Բացի այդ՝ առաջին ամուսնության միջին տարիքը բավական բարձրացել է՝ տղամարդկանց մոտ 2,5 տարով՝ միջինում հասնելով 25,5-ի, կանանց մոտ՝ 1,6 տարով՝ միջինում հասնելով 22,3-ի: Այս հանգամանքը ևս ծնելիության նվազման պատճառ է հանդիսանում:
Ամուսնությունների թվի նվազմանը զուգընթաց աճել է ամուսնալուծությունների թիվը: Եվ ընդհանրապես տեղի է ունեցել մտածելակերպի փոփոխություն: Ընտանիքներում այլևս չկա 1-2 երեխայից ավելի երեխա ունենալու ցանկություն, դա նկատվում է նույնիսկ բավականին բարենպաստ պայմաններում ապրող ընտանիքներում: Սա էլ եվրոպականացման և ազատականացման միտման արդյունքն է: Օտարազգիների հետ ամուսնություններ նույնպես պարբերաբար գրանցվում են, իսկ արտամուսնական կապերի արդյունքում ծնված երեխաների թիվը համարյա անփոփոխ է. նորածինների 4-5%-ի դեպքում է, որ հայրությունն ընդհանրապես չի ճանաչվում:
Դեմոգրաֆիական հաջորդ խնդիրն այն է, որ հայ ազգը ծերանում է: Մեծանում է Հայրենական պատերազմի տարիներին ծնվածներից կենսաթոշակի անցնողների թիվը: Առաջիկա 4-5 տարիներին ևս թոշակի անցնողների թիվն աճման միտում է ունենալու: Հետխորհրդային տարիներին բնակչության ծերացման գործընթացի արագացումը պայմանավորված է ծնելիության մակարդակի կտրուկ անկմամբ և աշխատանքային տարիքի բնակչության էմիգրացիոն ակտիվությամբ: Պետք է փաստել, որ կենսաթոշակային տարիքի բնակչության տեսակարար կշիռը 2006թ.-ին, 1990թ համեմատ, աճել է 3.6 տոկոսային կետով՝ կազմելով 12.7%: Մինչդեռ ժողովրդագրական բնականոն զարգացման պայմաններում այս ցուցանիշը չպետք է գերազանցի 9%-ը: Այս հանգամանքն էլ, բնականաբար, իր հերթին բացասաբար է անդրադառնում նաև երկրի սոցիալ-տնտեսական վիճակի վրա: Եթե կենսաթոշակային տարիքի անձինք մեծ թիվ են կազմում, նշանակում է, որ պետության սոցիալական բեռն ավելանում է: Այսպիսի պայմաններում 10 տարի հետո 1 աշխատողը ստիպված կլինի հոգ տանել 5 տարեց մարդու համար՝ վճարելով սոցիալական վճարներ, քանի որ մոտ 10 տարի անց  կենսաթոշակային տարիքում գտնվող բնակչությունը կազմելու է բնակչության ընդհանուր թվաքանակի շուրջ 30%-ը: Բնակչության ծերացումը նշանակում է նաև, որ աստիճանաբար նոսրանում է հայաստանյան աշխատաշուկան, ինչի արդյունքում Հայաստանը կարող է կորցնել գրավչությունը միջազգային շրջանակներում:
Անկախացումից հետո, ծերացման հետ մեկտեղ, երկրում ավելի  քան 30%-ով աճել է մահացությունը: Եթե 1990թ. գրանցված մահվան դեպքերը կազմել են 19 000, ապա 2005-ին գրանցվել է 27 000 մահվան դեպք: Սակայն այս պարագայում կա մի դրական միտում. այն, որ կտրուկ անկում է ապրել երեխաների և մայրական մահացությունը: Բայց այս դեպքում ևս կան խնդիրներ, որոնք ավելի ուշ են ի հայտ գալիս՝ հիմնականում թերսնման հետ կապված: Հայաստանում 30% ծայրահեղ աղքատության պայմաններում շատ երեխաներ հիմնականում մարզերում թերսնման արդյունքում առավել խոցելի են դառնում բազմապիսի հիվանդությունների ձեռք բերման առումով: Հաճախ են հնչում նաև դժգոհություններ և կարծիքներ, որ մերօրյա երիտասարդությունը չունի գիտելիքների պաշար և որ այսօրվա ուսումնական հաստատություններում և դպրոցներում կրթական մակարդակը ցածր է, բացի այդ՝ դպրոցներում երեխաների ընդգրկվածությունն ընդամենը 84% է, այն դեպքում, երբ Վրաստանում այդ ցուցանիշը կազմում է 90-93%:
Ինչ խոսք, ժողովրդագրական խնդիրները չափազանց կարևոր են, սակայն լուրջ և շրջահայաց մոտեցումներն, անշուշտ, կտան իրենց արդյունքները: Այս միտումով 2005-ից ՄԱԿ-ի բնակչության հիմնադրամը ՀՀ Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության հետ համատեղ ձեռնարկել է Հայաստանի ազգային դեմոգրաֆիական հայեցակարգի մշակումը՝ հաշվի առնելով նաև Աղքատության հաղթահարման ռազմավարական ծրագրի (ԱՀՌԾ) վերանայող հանձնաժողովի անցկացրած ուսումնասիրությունները:
MEDIAINFORM 01.06.2007