Ով 2007թ. դեկտեմբերի 17-ին Մոսկվայից Երևան է ժամանել 509 չվերթով, վստահ կարող է ասել, որ իրենց անվտանգ թռիչքն ապահովել են ոչ միայն «Արմավիա» (Armavia) ավիաընկերության փորձառու օդաչուները, այլև Կիոկուշին-կան կարատեի համահայկական ֆեդերացիայի սաները: Սակայն նրանք Մոսկվայից ձեռնունայն չէին վերադառնում: Քանզի այնտեղ 2007թ. դեկտեմբերի 15-16-ը մասնակցելով Ռուսաստանի պատանիների բաց առաջնությանը, իրենց հետ բերել էին 1 արծաթե և 1 բրոնզե մեդալներ: Ի դեպ, ընդհանուր առմամբ թիմայինով Հայաստանի հավաքականը զբաղեցրել է 2-րդ պատվավոր հորիզոնականը՝ 1-ին տեղը զիջելով Ռուսաստանին և առաջ անցնելով կիոկուշին-կան կարատեի հայրենիք Ճապոնիային: Ի դեպ, մեր պատանիների ներկայությունն այնտեղ ապահովել էին գլխավոր հովանավորներ «Միկա Արմենիա թրեյդինգ» և «Արմավիա» ընկերությունները, որոնք ամեն կերպ ջանում են աջակցել մեր հանրապետությունում այս սպորտաձևի զարգացմանը:

Դեկտեմբերի 8-ին ժամը 23 անց 15-ին ամբողջ Հայաստանն ու սփյուռքն անհամբեր սպասում էին օրվա հերոսներին՝ արևիկցիներին, որոնք իրենց ելույթով կարողացան ջերմացնել «սառը» Եվրոպայի սրտերը: Մարիաննան, Սարգիսը, Սեդան, Քրիստինեն, Մարիամը, Ռոզան Անահիտն ու Լիլիթը ամեն օր դասերից հետո շուրջ մեկ տարի անընդմեջ դպրոցում դասերն ավարտելուն պես շտապում էին վոկալի դասին, այնուհետև անգլերեն, պար և նորից վոկալ: Փոքրիկների ջանքերը զուր չանցան: Ամբողջ Եվրոպան չիմանալով և նույնիսկ չհասկանալով երգի բառերը, ձայնակցում և ոգևորում էին նրանց և դրա վառ ապացույցն էր 7 անգամ կրկնվող «12 points go to Armenia» բառերը: Տեղեկացնենք, որ գլխավոր հովանավոր «Արմավիա» ավիաընկերությունը պակաս ոգևորված չէ փոքրիկների հաջողությունով: Եվ չնայաց նրան, որ արևիկցիները գրավեցին երկրորդ հորիզոնականը, Հայաստանի համար նրանք առաջինն են:

Յուրաքանչյուր ոք, ով վերջին վեց տարիների ընթացքում գոնե մեկ անգամ եղել է Կ. Սարաջյանի անվան երաժշտական դպրոցում կազմակերպվող միջոցառումներին, դժվար թե չճանաչի Մարի Տեր-Անտոնյանին, ունկնդրած չլինի նրա նման աշխույժ, բայց հեզ երաժշտությունը: Մարին ամեն անգամ յուրովի է ներկայացնում արդեն դարերի պատմություն ունեցող երաժշտությունը: Նա ապրում է երաժշտությամբ, շնչում երաժշտությամբ: Ամեն օր 13-ամյա Մարին նստում է դաշնամուրի առջև, հեզ ու ճկուն մատները դնում ստեղներին ու սկսում ժամերով նվագել: Չնայած նրան, որ նա շատ ժամանակ է հատկացնում երաժշտությանը, սակայն նա չի մոռանում նաև իր ընկերներին, որոնք կարևոր իրադարձություններին միշտ իր կողքին են: Բացառություն չէր կազմում նաև 2007թ. հոկտեմբերի 31-ին կայացած Մարիի առաջին մենահամերգը: Ի դեպ, մենահամերգը նվիրված էր Մարիի ուսուցչուհուն, որն իր աշխատած 35 տարիների ընթացքում բազմաթիվ երեխաների է սովորեցրել նվագել:
Նշենք նաև, որ 13-ամյա Մարին այն եզակի պատանիներից է, ով բացի նվագելուց գրում է բանաստեղծություններ: Նրա պապիկի խոսքով, թոռնիկն ու նա ազատ ժամանակ գրում են բանաստեղծություններ:
- Արդեն շուրջ 20 բանաստեղծություն ունենք տպագրված,- ասում է Մարիի պապիկը: Եվ չնայած նրան, որ թե՛ Մարիի հարազատները, թե՛ նրա ուսուցչուհին և, թե՛ հանդիսատեսը գոհ էին նրա կատարումից, նա ասում է.
- Այդքան էլ գոհ չեմ ինձնից, ավելին կարող էի անել, սակայն  անհանգստությունն ու հուզմունքը խանգարեցին:

«ՄԻԿԱ Քորփորեյշնը», որի ընկերությունները առաջամարտիկներ են Հայաստանի տնտեսության տարբեր ոլորտներում, ավանդաբար գործուն աջակցություն է ցուցաբերում նաև հայրենի սպորտին: Ընդ որում՝ ոչ միայն համանուն ակումբների, մասնավորապես ֆուտբոլի և շախմատի կենսագործունեությունն ապահովելով, այլև տարբեր մարզաձևերի միջոցառումների կազմակերպմանը սատարելով: Օրինակելի այս գործելաոճի հերթական դրսևորումը դարձավ Ռուբեն Վարդանյանի անվան «Աշխատանք» մարզադահլիճում «Միկա Արմենիա Թրեյդինգ», «Միկա ցեմենտ», «Արմավիա», «Միկա Ինտուր» և «Դիլիջան Ֆրոլովա» ընկերությունների հովանավորությամբ կազմակերպված կիոկուշին կարատե-դոյի Հայաստանի բաց առաջնությունը, որին մասնակցեցին նաև Ռուսաստանի, Վրաստանի և Իրանի թիմերը:
Ստուգատեսը սկսվեց հանդիսավոր արարողությամբ, որը տպավորիչ ելույթներով զարդարեցին «Միկա» պարային համույթը և կիոկուշին կարատեի ֆեդերացիայի սաների և մարզիչների կատարած ցուցադրական վարժությունները: Բայց մինչ այդ դրվատանքի խոսքերով հիշվեցին բոլոր այն անձինք և կազմակերպությունները, որոնք աջակցել են առաջնության անցկացմանը: Հատուկ հավաստագիր շնորհվեց «ՄԻԿԱ Քորփորեյշնի» ղեկավար Միխայիլ Բագդասարովին:
Մարզադահլիճ եկած տասնյակ հանդիսատեսներն ու հյուրերը առանձնակի հետաքրքրությամբ ակնդրեցին կարատեիստների ցուցադրական ելույթները: Հատկապես երբ ասպարեզ դուրս եկան սենպայները (մարզիչները), որոնք ցուցադրեցին տարբեր գլխապտույտ հնարքներ կատարելու իրենց հմտությունները: Զարմանալի էր տեսնել, թե ինչպես է մարդկային ձեռքը մեկ հարվածով կոտրում իրար վրա շարված քարե սալիկներ, ինչպես են մկանները պրկվում այն աստիճան, որ դիմանում են փայտե տախտակների հարվածին, որոնք փշուր-փշուր են լինում զարնվելով կարատեիստների մարմնին:
Պակաս գեղեցիկ չէին կատա վարժությունները, որոնք ակնառու պատկերացում են տալիս այս մարտարվեստի գեղեցկության և առանձնահատկությունների մասին: Իսկ հավաքվածների աշխուժությունը սպորտային ազարտի վերածվեց բուն մրցումների ընթացքում: Երկրպագուները ջանասիրաբար աջակցում էին մարզիկներին, իսկ երբ մեր որևէ պատվիրակ մրցում էր հյուրընկալված թիմերի ներկայացուցիչների հետ, դահլիճը ցնցվում էր «Հայաստան» վանկարկումներից: Եվ պետք է ասել, որ մարզաշապիկի թիկունքին «Միկա» վերտառությամբ մարզիկները միանգամայն արդարացրին սպասելիքները:
Առաջնությունը անցկացվեց չորս տարիքային խմբում: 10-11 տարեկանների մեջ հաղթող հռչակվեցին Դավիթ Կարապետյանը (թեթև քաշային կարգ), Արմեն Աբովյանը (միջին), Գևորգ Մանուկյանը (միջին+), Սլավիկ Միկոյանը (ծանր), 12-13 տարեկաններ՝ Սարգիս Հակոբյանը (թեթև), Դանիիլ Ֆեդչենկոն (միջին, Ռուսաստան), Սերգեյ Մանուկյանը (միջին+), Նարեկ Գաբրիելյանը (միջին++), Վլադիմիր Պոպովը (ծանր, Ռուսաստան), 14-15 տարեկաններ՝ Արտյոմ Սոլովյովը (թեթև, Ռուսաստան), Ժորա Կուբոյանը (միջին), Օթար Վարդոսանիձեն (միջին+, Վրաստան), Րաֆֆի Թորոսյանը (ծանր), 16-17 տարեկաններ՝ Սևակ Հովհաննիսյանը (թեթև), Գրիշա Թորոսյանը (ծանր): Նշենք, որ չեմպիոնները պարգևատրվեցին գավաթներով, մեդալներով և պատվոգրերով, իսկ բոլոր մասնակիցները ստացան հատուկ մարզաշապիկներ «ՄԻԿԱ Քորփորեյշնի» և Հայաստանի կիոկուշին կարատե-դո ֆեդերացիայի տարբերանշաններով: Աղջիկների մենամարտի առաջին երկու մրցանակակիրներն են Անահիտ Սարգսյանը և Ոսկեհատ Ասատրյանը:
Իսկ կատայի մրցանակային եռյակը հաջորդաբար կազմեցին Միկա Մախլաուրին, Սարգիս Հակոբյանն ու Զուրաբ Ճաբաշվիլին:
Առաջնության ավարտին հատուկ մրցանակների արժանացան Նահապետ Սուքիասյանը (հաղթանակի ձգտում) և Դանիիլ Ֆեդչենկոն (լավագույն տեխնիկա):
Ներկայացնելով Հայաստանի կիոկուշին կարատե-դո ֆեդերացիայի գործունեությունը՝ կազմակերպության պատվավոր նախագահ Էդուարդ Ասատրյանը մասնավորապես տեղեկացրեց, որ մարտարվեստը մեր երկրում սկսել է արմատավորվել 2001 թվականից: Այն ժամանակ զարգացումը սաղմնային՝ ակումբային փուլում էր, ինչը սակայն մարզիկներին չի խանգարել մասնակցել Կովկասի ամենամյա առաջնությանը և միջազգային տարբեր մրցաշարերի: Միայն չորս տարի անց, Եվրոպայում սեմինարի ժամանակ, կիոկուշին կարատե-դո միջազգային ֆեդերացիայի նախագահ Խացուո Ռոյաման (Ճապոնիա, 9-րդ դան), հաշվի առնելով Անդրանիկ Հակոբյանի մարտարվեստը Հայաստանում զարգացնելու ուղղությամբ ծավալած գործունեությունը, նրան է իրավունք շնորհել մեր երկրում հիմնադրել կիոկուշին կարատեի ֆեդերացիան և գլխավորել այն: Այսօր ֆեդերացիան առաջատարներից է մեր հանրապետությունում և, մասնագետների հավաստմամբ, ապշեցնում է իր տարածման և զարգացման դինամիկայով: Ըստ Էդուարդ Ասատրյանի, ներկայումս Հայաստանում և Արցախում շուրջ 1500 պարապողներ կան այս մարտարվեստում: Կարճ ժամանակահատվածում շուրջ 12 հայ մարզիկ հասցրել է նվաճել Կովկասի չեմպիոնի տիտղոսը: Իսկ Կեմերովոյում բնակվող Արսեն Խաչատրյանը Ռուսաստանի հավաքականի կազմում դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն:
Ի դեպ, տեղեկացնենք, որ անցյալ դարի 50-ական թվականներին լեգենդար վարպետ Միսուտացո Օյամայի հիմնադրած կիոկուշին կարատեն շատ շուտով ձեռք է բերել և առ այսօր պահպանում է մոլորակի ուժեղագույն կարատեի համբավ: Պաշտոնական տվյալներով, 140 երկրներում այսօր շուրջ 12 մլն մարդ է նախապատվություն տվել մարտարվեստի այս դպրոցին, որը չափազանց բարձր վարկանիշ ունի: Ուշագրավ է, որ Ռուսաստանում կիոկուշինի ֆեդերացիայի պատվավոր նախագահն է երկրի առաջնորդ Վլադիմիր Պուտինը (5-րդ դան):
Սակայն վերադառնանք մեր միջոցառմանը: «Առաջնությունը կազմակերպելիս սերտորեն համագործակցել ենք «ՄԻԿԱ Քորփորեյշնի» հետ, որի շնորհիվ միջոցառումն անցավ մեծ շուքով: Ծանոթանալով և անմիջականորեն շփվելով Միխայիլ Բագդասարովի հետ՝ համոզվեցինք, որ նա իրոք սպորտասեր անձնավորություն է: Մեզ խոստացել են դահլիճային պայմաններ ընձեռել, որպեսզի Շենգավիթի համայնքում ունենանք կիոկուշին կարատեի ֆեդերացիայի կազմում գործող «Միկա» թիմ: Կարծում եմ՝ այս հարցով, առաջնության ավարտից հետո, ավելի սերտորեն կզբաղվենք»,- նշեց Էդուարդ Ասատրյանը:
Կիոկուշինյան կազմակերպության խորհրդանիշերը շատ խորիմաստ են: Օրինակ՝ «կան» խորհրդանիշը արտահայտում է մեկ, կուռ ընտանիքի պես համերաշխության և համաձայնության մթնոլորտում ապրելու ձգտում: Միաժամանակ կոչ է անում անհատի մեջ դաստիարակել հարգանք շրջապատող մարդկանց նկատմամբ: Վերջիվերջո, այդ նպատակն է հետապնդում սպորտն ընդհանրապես, որի միջոցով էլ նշված գաղափարներին, աճող սերնդին փորձում է հաղորդակից դարձնել «ՄԻԿԱ Քորփորեյշնը»:
06.11.2007 «Հայոց Աշխարհ» օրաթերթ